Sergej Sjamanov
Biografie
Sergej Sjamanov (1975) is schrijver en scenarioschrijver. Hij begon met schrijven tijdens zijn studie aan de Odessa Academie voor Civiele Techniek en Architectuur. Zijn korte verhalen werden gepubliceerd in verschillende tijdschriften in Oekraïne en Rusland en werden meermaals bekroond. Ook won hij verschillende prijzen voor zijn filmscripts. In augustus 2021 verhuisde Sergej naar Antwerpen. Hij bouwt nu aan zijn literaire carrière in Vlaanderen.
Sergej schrijft over mensen in moeilijke en ongebruikelijke situaties, waarin ze zichzelf of hun dierbaren moeten redden. De personages in zijn verhalen komen vaak facetten van de werkelijkheid tegen die in het dagelijks leven doorgaans niet zichtbaar zijn. Zijn favoriete thema's zijn de redding van de ziel, liefde, relaties tussen mensen, angst en obsessie. Hij houdt van humor, maar is ook geen onbekende in metafysica. De richting van zijn werk ligt dicht bij Belgische schrijvers als Thomas Owen en Jean Ray.
Sergej heeft meer dan dertig gepubliceerde verhalen in het Russisch op zijn naam staan. De verhalen werden gepubliceerd in tijdschriften, literaire kranten en literaire bloemlezingen in Oekraïne en Rusland. Een van zijn verhalen verscheen in het tijdschrift 'Friendship of Peoples', het bekendste literaire tijdschrift in Rusland. Ook schreef hij de roman 'Ontmoeting van de zielen', die nog niet gepubliceerd werd in het Russisch en waarvan een Nederlandse fragmentvertaling bestaat van de eerste hoofdstukken. Zijn korte verhaal 'Nog een kopje koffie?' werd eveneens naar het Nederlands vertaald. Annelies de Hertogh werkt ondertussen aan de vertaling van enkele van zijn korte verhalen.
Voor het Museum Mayer van den Bergh schreef Sergej een tekst over de symboliek in bloemstillevens en de gelijkenissen met zijn eigen leven en werk. Vallen en opstaan, vergankelijkheid en een nieuw begin. De tekst is nu te beluisteren in het museum.
Lezingen
Wanneer Sergej schrijft, creëert hij verhalen en verzamelt hij stukjes van zijn ziel. Schrijven is altijd zijn manier geweest om het leven te begrijpen, vluchtige momenten te vatten en met anderen te delen. In zijn schrijvend leven over grenzen heen, in de USSR, in Oekraïne en nu in België, heeft hij dit proces van ‘storytelling’ nog veel verder kunnen uitdiepen. Het gaat niet meer alleen over hem. Het gaat over het verbinden van mensen, cultuur en emotie.
De verhuis naar België bracht een verschuiving teweeg in zijn perspectief op de wereld en op zijn vak. Hier is hij immers niet alleen een schrijver, maar ook een vreemde die twee werelden in evenwicht probeert te brengen: de wereld die hij achterliet en de wereld die hij aan het opbouwen is. Deze spanning is gelukkig een vruchtbare bodem voor zijn creativiteit gebleken. Hij schrijft omdat literatuur ons in staat stelt bruggen te bouwen, tussen culturen en generaties – en in onszelf. Voor Sergej is literatuur een gesprek doorheen ruimte en tijd. De literatuur stelt ons in staat met het verleden te praten, over de toekomst te dromen en in het heden onze menselijkheid te delen. Daarom schrijft hij. En daarom zal hij blijven schrijven, zelfs in onzekere tijden. Tijdens lezingen deelt hij deze ervaringen graag met het publiek.
Voor Sergej zijn alle lezers belangrijk. Hij gaat ervan uit dat het om mensen gaat die bereid zijn om te dromen, vragen te stellen en te voelen. Literatuur behoort ons allemaal toe, waar we ook vandaan komen. Schrijven is zijn manier geworden om contact te maken met anderen en om de wereld te begrijpen.
