Wil je graag informatie ontvangen over boeiende lezingen en een overzicht krijgen van nieuwe auteurs op deze website? Schrijf je dan in voor onze maandelijkse nieuwsbrief vol inspiratie en handige tips!
17.08.2026
Voorlezen doet lezen
Zo luidt de slogan van de Voorleesweek 2026, die dit jaar plaatsvindt van 21 tot en met 29 november. Uit onderzoek blijkt dat voorlezen dé motor is voor leesplezier, taal- en woordenschatontwikkeling. Wie als kind voorgelezen werd, heeft meer kans om later uit te groeien tot lezer. Door voor te lezen, geef je immers de liefde voor taal en verhalen door. Zo legt voorlezen de basis voor een leven lang leesplezier.
Tegelijkertijd is voorlezen iets voor alle leeftijden. Veel mensen vergeten dat ook tieners, volwassenen en senioren er heel erg van kunnen genieten – misschien net omdat het zo uitzonderlijk is naarmate we ouder worden. Toch zijn er in Vlaanderen veel vrijwilligers die nog voorlezen aan anderen. We zetten hen graag in de kijker als stimulans om zelf wat vaker voor te lezen.
Hieronder vind je getuigenissen uit de reeks Voorleesbuddy’s van Iedereen Leest. Laat je verleiden door de quotes en de korte toelichting om de volledige verhalen te ontdekken en tips te sprokkelen.
Op deze pagina:
Studenten geneeskunde lezen voor in UZ Leuven
Elke woensdagavond, van november tot mei, trekken studenten van Medica - de studentenvereniging van de Faculteit Geneeskunde en Biomedische Wetenschappen van de KU Leuven - vrijwillig door de gangen van het kinderziekenhuis om voor te lezen. Het project bestaat al twintig jaar.
De voorleesmomenten zijn zowel voor de patiënten als de studenten waardevol. Voor de kinderen is het voorleesmoment een welkome pauze in een lange ziekenhuisdag. ’s Avonds valt de drukte stil, er zijn geen activiteiten en therapieën meer. Net dan brengt een verhaal afleiding. Ook voor ouders is het een welkome afwisseling: ze kunnen even ademhalen of zelfs kort de kamer verlaten terwijl de studenten bij hun kind zijn.
De studenten geneeskunde komen dan weer op een spontane manier in contact met kinderen, zonder de rol van zorgverlener. Dat maakt het contact menselijker en directer. Tegelijk krijgen ze een andere blik op het kinderziekenhuis zelf: via de kamers, de ouders en het zorgteam, los van onderzoeken of behandelingen.
© Michiel Devijver
Het idee dat je voor een patiënt de avond iets lichter maakt, geeft veel voldoening. Ik ga elke week met een warm gevoel naar huis.
Student Stefanie
Voorlezen zonder drempels met SAM-boeken
Met de SAM-boeken van Luisterpunt - een combinatie van braille, voelbare prenten, groteletterdruk en audio - kan Merel (10) eindelijk zelf voorlezen aan haar kleine broer Sander (4). Merel is blind, maar kan in braille lezen en de prenten voelen. Sander volgt door te luisteren en te kijken. Die combinatie maakt het mogelijk om verhalen echt samen te beleven, zonder dat verschillende leesniveaus of manieren van lezen een drempel vormen.
Dankzij de SAM-boeken wordt voorlezen niet alleen toegankelijker, maar ook rijker en gevarieerder. Zo zijn ze voor het hele gezin niet alleen een mooie aanvulling maar intussen ook een vaste waarde in het avondritueel geworden.
Luisterpunt heeft momenteel acht titels in het SAM-formaat, voor verschillende leeftijden. Het uitleensysteem is eenvoudig. Je kunt een boek gratis bestellen, je mag het twee maanden houden en daarna ook gratis terugsturen.
© Michiel Devijver
Een SAM-boek geeft meer connectie. Merel wil aan iedereen braille tonen, maar dat is niet zo vanzelfsprekend. Doordat tekst, braille en tekeningen naast elkaar staan, wordt het voor andere kinderen veel duidelijker.
Mama Jolien
Leerkracht Wouter leest voor aan tieners
“Voorlezen is voor mij begonnen nog voordat ik voor de klas stond. Zodra mijn kinderen geboren werden, las ik hen elke avond voor. Onze jongste is nu twaalf, maar nog steeds houden we dat moment in ere. Het is ons dagelijkse rustpunt, twintig minuten waarin wij twee samen verdwijnen in een verhaal. Ik geniet er minstens evenveel van als hij.”
“Omdat ik merkte wat voorlezen teweegbrengt, begon ik het ook in mijn lespraktijk te gebruiken. Voorlezen biedt precies datgene waar jongeren nood aan hebben: even aan niets anders moeten denken, gewoon luisteren, eventueel je ogen sluiten en je laten meevoeren door een verhaal.”
“Sommige leerlingen, zeker twijfelaars die niet overtuigd zijn dat lezen ‘iets voor hen is’, raken via voorlezen meer geïnteresseerd in boeken. Zo hebben we onlangs een boek gelezen van Astrid Sercu. Ze schrijft toegankelijke verhalen met korte hoofdstukken en herkenbare personages. Ik heb de eerste drie hoofdstukken voorgelezen en daarna moesten ze thuis zelfstandig verder lezen. Enkele weken later komen ze dan trots zeggen dat ze het boeken hebben uitgelezen. Voor sommigen is dat een echte overwinning.”
© Michiel Devijver
Ook in het vak Woord dat ik geef, komt voorlezen aan bod. De leerlingen krijgen de opdracht om zelf een kortverhaal te schrijven en dat voor te dragen aan elkaar.’
Leerkracht Wouter
Voorleesbuddy Alyssa brengt boeken naar de crèche
In Schaarbeek brengen verschillende vrijwilligers een bezoek aan crèches in de buurt. Elke week lezen ze aan zo'n 150 baby’s en peuters voor. Alyssa is een van hen en wisselt in de kinderdagverblijven af tussen baby’s en peuters. Dat zijn voorleessessies van telkens een uur.
“Eerst lees ik een verhaal voor met een kamishibai. Daarna open ik de boekendoos die ik meebreng en laat ik de kinderen zelf een boek kiezen. Ik zorg dat alle kinderen, ook zij die minder graag lezen, een boek vasthebben en laat hen daarin bladeren, onder begeleiding van de begeleiders en mezelf. Je ziet dat dat nut heeft, want sommige kinderen nemen meteen een boek vast, maar anderen kijken ernaar alsof ze nog nooit een boek gezien hebben. Ook de begeleiders appreciëren ons bezoek. Een van hen reageerde dat ze geïnspireerd is om zelf meer voor te lezen in het kinderdagverblijf. In de chaos lijkt het soms dat er geen ruimte is om voor te lezen, maar ze zag dat de kinderen na het voorleesmoment minder druk waren dan toen ik binnenkwam.”
© Michiel Devijver
Als ik later kinderen heb, zou ik het ook fijn vinden als er voorgelezen wordt in de crèche, zodat die rol niet alleen bij de ouders ligt. Niet in elke familie is het immers mogelijk om voor te lezen.
Voorleesbuddy Alyssa
Voorleesbuddy Caroline gaat lezen in gevangenissen
Caroline Van Holme is al enkele jaren vrijwillige leesbegeleider volgens de samenleesmethodiek van het Lezerscollectief. Ze begeleidt samenleessessies in de gevangenissen van Oudenaarde, Gent en bij de ouderenafdeling (WOUW) in Brugge. Regelmatig gaat ze ook samenlezen met anderstaligen of in het psychiatrisch ziekenhuis in Pittem.
“Meestal kies ik een kortverhaal en een gedicht. Die kunnen spanning bevatten of avontuur, nostalgie … zolang er maar stof in zit om over te spreken. Bovendien moeten de teksten verschillende soorten lezers aanspreken. Voorlezen is cruciaal, want daardoor creëer je een gezamenlijke beleving. Als iedereen in stilte zou lezen, wordt het moeilijker om daarna het woord te nemen.”
© Michiel Devijver
Ik merk dat je via zo’n kortverhaal sneller de weg vindt naar diepe gesprekken. Achter de veilige buffer van een personage kunnen de deelnemers ook over zichzelf dingen kwijt.
Voorleesbuddy Caroline
Meer verhalen
Op de website van Iedereen Leest lees je nog meer getuigenissen van Voorleesbuddy's.
Ook interessant voor jou
