Beste organisator,

Hoe is het auteursbezoek geweest? Kon u een speld horen vallen? Heeft een illustrator de klas op stelten gezet? Zijn plots alle boeken van die ene schrijver uitgeleend in de bib? Heeft u iets gehoord waar u van opkeek, iets wat u heeft geraakt?

Beste auteur,

Hingen de leerlingen aan uw lippen? Stond u versteld van de vragen uit het publiek? Sloeg uw tekentechniek aan? Werd u goed ontvangen?

In dit gastenboek kan u uw ervaringen en tips delen met andere auteurs, leerkrachten, bibliothecarissen, verenigingen...


Stephanie Piedfort

Toast Literair 21/01/18 - Davidsfonds Gierle
Els Beerten bracht ons een lezing over de ontstaansgeschiedenis van haar boeken en zoomde dan in op haar boek "Allemaal willen we de hemel".
Na vorig jaar Ish Ait Hamou, kregen we opnieuw een rasechte vertelster te horen die het publiek van begin tot einde wist te boeien. Vertellen zonder alle poespas van extra-media (ppt,...), vertellen vanuit de buik - dicht bij je publiek - oog voor reacties... hartverwarmend.
Missie leesbevordering 100% geslaagd. Zeker een aanrader voor andere organisaties.

Lieve Hoet

Elke lezing is anders, maar wat zeker belangrijk is, is de voorbereiding. Het boek laten lezen of beluisteren, er in de klas over spreken en speciaal voor 'Tanne en ik' een stamboom opmaken, de belangrijke plaatsen en de historische figuren aanduiden, dat is een prachtig begin. En als je dan, als auteur, het laatste hoofdstuk met de ontknoping mag vertellen en voorlezen, dan is de brug geslagen tussen auteur en jongeren.
De vragen die de leerlingen dan stelden (niet voorbereid!) toonden aan dat ze helemaal in het verhaal zaten, maar ook verder keken. Deze lezing krijgt zeker een staartje, niet alleen door het bezoek in Brugge, maar ook door de 'goesting' die ontstaan is bij meerdere leerlingen om echt te gaan lezen.

Erwin Claes

Mijn lezingen voor in totaal meer dan 300 leerlingen in Lede waren een ervaring om nooit te vergeten! Met een headset op in een heuse theaterzaal en mijn powerpoint geprojecteerd op een filmscherm dat Kinepolis waardig was, mocht ik vertellen over mijn boeken en het leven van een auteur. De leerlingen waren bijzonder beleefd, geïnteresseerd en respectvol. Ik heb helaas al anders meegemaakt! Ook het ontvangst door de bibliotheekploeg van Lede was voorbeeldig! Ik heb er alvast van genoten en kom heel graag nog eens terug.

Gerda Vandenbouhede

Onder de titel : Poëzie vertalen, peuteren, prutsen, puzzelen of vrijheid blijheid ? gaf vertaalster Katelijne De Vuyst op 6 januari 2018 een lezing voor de Joyce-leesclub in Brugge.

Als inleiding gaf ze enkele citaten die aantoonden hoe verschillend de meningen zijn ivm literair vertaalwerk : vooral tegenstrijdig wat de moeilijkheidsgraad betreft, maar ook verhelderend voor lezers die toch allemaal dank zij professionele vertalers de hele wereldliteratuur leren kennen.
Er werd dieper ingegaan op de soorten teksten en de specifiek vereisten ervan bij het vertalen bv. genre, stijl van de brontaal en idiomatische kenmerken van de doeltaal.
Ervaren lezers stellen zich vaak de vraag of bij een vertaling de kwaliteiten van het origineel niet sowieso (gedeeltelijk) verloren gaan.
Dat hangt vooral af van de belezenheid, de kennis van het werk van de vertaalde auteur, de eruditie, de creativiteit en zeker de taalvaardigheid van de vertaler.
Niet onbelangrijk is het vertalerscollectief waar vertalers met collega's de moeilijkheden van het vak bespreken en meerdere versies kunnen vergelijken.

Zowel voor- als tegenstanders van de vertaalbaarheid inz. van poëzie werden ruim geciteerd met hun argumenten, maar we blijven bij ons besluit dat het beroep van literair vertaler ondergewaardeerd wordt,
en ook onder-gehonoreerd, terwijl een vertaler toch over grote intellectuele , creatieve en professionele capaciteiten moet beschikken om een literair werk ( niet zelden kunstwerken van een hoge moeilijkheidsgraad) zo te vertalen (of te hertalen) dat de literaire waarde ervan niet verloren gaat in de doeltaal, alsof het complexe vertaalwerk bijna onzichtbaar wordt. Maar door de vertalingsact krijgt het oorspronkelijke werk wel een meervoudig bestaan.

Tenslotte becommentarieerde de vertaalster een aantal vb van door haarzelf vertaalde gedichten m.b.t. de moeilijkheidsgraad, de keuzes, de vrijheden en vooral het respect voor de auteur.

De Joyce-leesclub kreeg van Katelijne De Vuyst een bijzonder uitvoerig inzicht in de "interne keuken" van de literaire vertaling, een aanrader voor elke leesclub en elke echte lezer(es), die zoals wij, soms "vallen" over de vertaling van een literair werk omdat het als "stroef" wordt ervaren of afwijkt van ons "eigen" taalgevoel. Weet dat goede vertalers heel belangrijke tussenpersonen zijn voor onze leesvreugde !

Gerda Vandenbouhede - Brugge

Désiré Van Gossum

Voordracht over NICOLAES CLEYNAERTS
door JORIS TULKENS

21 november 2017 voor PROBUS DIEST

Voorstelling van de spreker

De Diestenaar Nicolaes Cleynaerts was beroemd in de 16e eeuw. Vandaag is er nog een straat in Diest die luistert naar zijn naam en waakt zijn standbeeld over de Diestse Grote Markt. Op het Latijnse onderschrift lezen we dat hij buitengewoon onderlegd was in het Grieks, Latijn, Hebreeuws en Arabisch.
Maar wie is die Nicolaes Cleynaerts in feite en hoe “buitengewoon” is hij dan wel ?

Om daar een antwoord op te krijgen hebben we veel te danken aan kenner en auteur Joris Tulkens die in zijn boek
“ In de ban van Mohammed “ een raak profiel schetst van deze Diestse humanist.

Schrijver van historische romans Joris Tulkens werd geboren in Diest. Hij studeerde filosofie en klassieke filologie aan de KUL. Volbracht zijn loopbaan als leraar in de Grieks-Latijnse Humaniora van het Instituut Voorzienigheid in Diest. Zijn eerste verhalenbundel ‘ De macht van het getal’ (1988) werd genomineerd voor de Vlaamse Debuutprijs. Hij beschrijft het ontluiken van het humanisme in onze gewesten via zijn vele historische romans. Verder legt de auteur zich ook toe op kortverhalen, autobiografisch proza en fictie. In september 2017 verscheen zijn nieuwste werk “Wentelsteen” waarin hij de ontstaansgeschiedenis van het Leuvense Trilingue Collegium schetst.
Joris Tulkens gaat nu voor ons dieper in op het bewogen leven van de Diestenaar Nicolaes Cleynaerts

De voordracht door Joris Tulkens

Joris zou het hebben, zoals voorzien, over de Diestse humanist Nicolaes Cleynaerts. Maar zie, blijkbaar vertrouwde Nicolaes iets te weinig wat de spreker over hem ging vertellen want zowaar ineens verscheen hijzelf in levende lijve voor ons gezelschap. Gevlucht uit zijn bronzen carcan op de Grote Markt.
Cleynaerts vertelde ons dat hij in op 5 december 1493 werd geboren in de Schaffensestraat als zoon van een leerlooiersfamilie. Als goede leerling hoopte zijn familie, na de nodige studie, op een benoeming als pastoor op het Begijnhof.

Na zijn studies voor magister artibus aan” De Valk” te Leuven, begon hij zijn theologische studies. Steunende op zijn kennis van het Latijn, Grieks en Hebreeuws bestudeerde hij als humanist de evangelieteksten in hun oudste vormen. Ondertussen trachtte hij het Arabisch te ontcijferen en publiceerde een Griekse grammatica die furore zou maken.

In een periode waar hij een beetje op de dool was, ontmoette hij in Leuven Hernando Colon, de zoon van Christoffel Colombus, die hem meenam naar Salamanca. Vandaar vertrok hij voor een leeropdracht naar het Portugese hof in Evora. Met steeds in het achterhoofd zijn kennis van het Arabisch te verbeteren. Later keerde hij terug naar Spanje waar hij in Almeria een Moorse slaaf-geleerde ontmoette die hem wegwijs maakte in de Arabische taal en de koran.

Via Granada en de Straat van Gibraltar stak hij over naar Fez in Marocco, zijn eindbestemming. Zijn grote wens was namelijk de Islam en het Christendom met mekaar te verzoenen. Als hij eerst van de sultan de toelating kreeg om Arabische teksten te raadplegen werd even later, ten gevolge van duistere machten, een fatwa tegen hem uitgesproken . IJlings verliet hij Fez om berooid in Spanje aan te komen. Uiteindelijk zal hij in Granada sterven in 1542 en begraven worden in het mooiste van alle Moorse paleizen , het Alambra.
Zijn Arabische droom kon hij niet realiseren en hij werd ook geen pastoor van het Begijnhof. Diest eerde hem wel met een straat en een standbeeld.

Vragen
Na het hoofdgerecht modereerde Jeffrey de vragenronde:

Calixte Nijs: Is er nog een graf van Cleynaerts te vinden in het Alambra?
Het graf is verdwenen ten gevolge van een aardbeving in de jaren ’20. Er is wel een beschrijving van het graf die dateert van 1902.

Urbain Wellens: Kan Cleynaerts beschouwd worden als een verzoener tussen het Christendom en de Islam?
Historisch gezien kan het Christendom gezien worden als een afsplitsing van het Jodendom en de Islam op haar beurt als een afsplitsing van het Christendom. In die zin trachtte Cleynaerts, een beetje naïef, de Islam terug te brengen naar het Christendom.

Albert De Pelsmaeker: Op zijn standbeeld staat “ Door het woord en niet door het zwaard”. Waarom?
In een periode waar een goede moslim een dode moslim was, trachtte Cleynaerts te overtuigen met het woord. Een benadering die helemaal niet paste in het toenmalige tijdsbeeld.

Eddy Clement: Moeten we Cleynaerts plaatsen in het kamp van de Lutheranen of in het kamp van Rome?
Cleynaerts was een literaire humanist maar bleef trouw aan Rome. Ondanks de pogingen van Erasmus stapten toch een aantal humanisten over naar het Protestantisme.

Jeffrey Spockeels: Zijn er nog afstammelingen van Cleynaerts in Diest?
Zijn oorspronkelijke naam was Beken, een veel voorkomende naam. Vandaar dat een stamboom reconstrueren moeilijk is.

In de ogen van Julius De Nys is Cleynaerts een voorbeeld van verdraagzaamheid en verzoening in een periode van een genadeloze inquisitie.

Calixte Nijs merkt nog op dat er zich een beeld van Cleynaerts bevindt in een van de nissen van het Leuvense stadhuis.

Voorzitter Leo Drijkoningen bedankt hierna de spreker voor zijn schitterend betoog.

Jos Vanachter

In Europese velden
Op donderdag 19 oktober was de schalkse Europareiziger en historicus Korneel De Rynck te gast bij Davidsfonds Puurs, in samenwerking met de Bibliotheek. Hij stelde meteen zijn boeken voor, die allemaal met oorlog te maken hebben: ‘De tuin van Tito’, ‘IJzeren oogst’, ‘In Europese velden’ en het kinderboek ‘Waarom een bos geen ramen heeft’.
De avond werd een boeiende reis naar getuigen van de Grote Oorlog in gebouwen, beelden, monumenten, landschappen. De reis begon in Frankrijk met de slag aan de Somme, waarbij de geschiedenis van het hangende Mariabeeld van de kerk in Albert verteld werd. Ook de Ulster Tower en de 21 m diepe krater van Lochnagar kwamen in beeld.
Ook aan de Marne werd slag geleverd met ruïnes van kerken als getuigen en het beeld van de vrouw met een schild. Nabij Verdun vindt men nog de ruïnes van Orne, waar een crypte bewaard wordt door de burgemeester van het ‘village détruit’ met 9 inwoners.
In Italië vinden we de Piaverivier nabij de merkwaardige Passo San Boldo, waar de Oostenrijkers een steile en snelle weg door de bergen aanlegden. Er is ook een ossuarium met skeletten. Ook in Vittorio Veneto vond een beslissende slag plaats tussen het Italiaanse en Oostenrijks-Hongaarse leger.
In Slovenië vindt men in het bergachtige Kobarid nog een bunker, een ossuarium en een houten Russische kapel. Verder naar Griekenland dan, waar op het eiland Korfu de tragedie van de Servische koning zich voltrok. Hij vluchtte met zijn leger door de bergen van Albanië voor de troepen van Oostenrijk, Duitsland en Bulgarije. Zij werden naar het Griekse eiland verscheept. Nabij Kerkira werd de zee het blauwe graf voor heel wat Serviërs.
In Turkije vinden we Galippoli, waar de Dardanellenveldtocht zich voltrok. De ANZACS (Australian en New Zealand Army Corps) vochten er tevergeefs tegen de latere Atatürk. Elk jaar op 25 april wordt er nog een plechtigheid gehouden.
In Polen vinden we Olsztyn, het vroeger Allenstein, waar Paul von Hindenburg een reusachtig monument liet oprichten, dat later door Hitler en Göring overgenomen werd. In de Tweede Wereldoorlog werd het uiteindelijk vernield en afgebroken.
In Wit-Rusland ten slotte vinden we de bajonetobelisk van 100 meter hoog. De vrede van Brest-Litovsk wordt gesymboliseerd in het granieten beeld van de eeuwige Russische soldaat (34 m hoog en 50 m breed).
De jonge historicus deed in 2 jaar tijd elf landen aan op zoek naar de huidige sporen achter de vele veldslagen. Met aantrekkelijk beeldmateriaal wist hij de ruim 30 geïnteresseerde toehoorders te boeien.
Jos Vanachter

Luc Vanneste

Mensen hebben bossen & vrede nodig

Onder dit motto werd de vierde editie van het Hugo Clauspad ingewandeld bij het Brugse Lappersfort Poëziebos. Een veertigtal aanwezigen genoten onder de stralende oktoberzon van 21 bosgedichten. Toegankelijke poëzie van Dichteres des Vaderlands Laurence Vielle, Joris Denoo, Marc Tritsmans, Hilde Keteleer, Marcus Cumberlege, Peter Holvoet-Hanssen, Lies Van Gasse, Alain Delmotte, Paul Demets, Sylvie Marie, Peter Theunynck, Hedwig Speliers, Staf de Wilde, de vrije Brugse stadsdichter Herman Leenders & Ludo Enckels, auteur van Vlaamse Filmpje slapen in de armen van een boom. De laatste zondag van de week van het bos was een topper in Brugge met een rustpunt op deze stilteplek waar de muzes fluisteren. Even op adem komen, zodat morgen weer onvermoeibaar mee geijverd kan worden voor meer dierbaarheid voor bomen & bossen.

http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/samenleving/poetische-afsluite...

Op http://www.poeziebos.be/ArchiefGGF/Toespraken20012017.aspx werd archief geopend met het beruchte verhaal van de moeder der zonevreemde bedreigde bossen. Het was precies 15 jaar geleden dat Vlaanderen beroemdste bos in Brugge 2002 ontruimd werd door politietroepen uit Brussel. De hoop werd uitgesproken dat bosminister Joke Schauvliege onder de Vlaamse vleugels van minister-president Bourgeois werk kan maken van een goede Vlaamse boskaart 2.0. Want mensen hebben vrede in de bossen nodig. Hier vind je openingstoespraak van Peter Theunynck, woordvoerder van de bosdichters, de Lappersfort Poets Society http://petertheunynck.be/2017/10/14/twee-vernieuwde-poezieroutes/

Je bent van zonsopgang tot zonsondergang welkom om de poëzie te proeven. Hoofdingang via ANB-bord hoek Ten Briele/Vaartdijkstraat www.natuurenbos.be/lappersfortbos Je vindt er 21 gedichten over liefde voor mens, natuur en bos. Zuurstof voor mensen & het leven. Deze poëzieroute staat onder de hoge bescherming van de dichters en dichteressen van de Lappersfort Poets Society. Dit bos is ook een boeboeksbos onder de bescherming van Marc de Bel. In een gewaardeerd beheer door ANB-boswachter Rik.

Au petit bois de Lappersfort

Je quitte Bruges et Lappersfort
un peu plus morte car chaque jour
nous mène pas à pas vers la
grande porte je l’ai sentie
saisir ma gorge
(c’est triste un soir
à Bruges seule
entre les porches
et les canaux
qui s’effilochent)
si tu arrives il est trop tard
je suis partie
si je reviens dis-moi que toi
tu seras-là pour me cueillir
ô mon amour
au petit bois de Lappersfort
j’y ai laissé ma pâle écorce
chanson pendue à l’arbre vert
qui pour toujours refleurira
les bons vivants auront rendu
leur poids de vie
et toi, Poëziebos
tu groeieras
à l’infini
sur les usines
les autoroutes
la terre entière
sera verte
j’aurai quitté
un peu plus forte
Bruges la morte
Guido Gezelle
et ses oiseaux
mais sur l’écorce
du Lappersfort
âmusemoi
humusemoi
là pour toujours j’y suis encore

Laurence Vielle

http://www.dichterdesvaderlands.be/de-ronde-van-belgie-het-reisverslag/

Poëtische afsluiter voor Week van het Bos in Brugge
Met een wandeling door het Brugse Poëziebos sloot dichterskring Lappersfort Poets Society zondagmiddag de Week van het Bos af.

http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/samenleving/poetische-afsluite...

Zonsopgang tot zonsondergang www.natuurenbos.be/lappersfortbos
www.poeziebos.be https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/het-hugo-clauspad-voor-poetische... U kan dagelijks wandelen op rust- en stilteplek waar muzes wonen en U ademruimte schenken

Tom D'hauwer

Donderdag 24 augustus gaf Steven De Foer bij Filmmagie Sint-Niklaas een lezing over zijn boek Hollywood Boulevard. We luisterden naar een gepassioneerde Steven De Foer. Hij nam ons mee op een zeer boeiende tijdreis door Hollywood. Niet alleen de glamour kwam aan bod, maar ook de tragische keerzijde van de medaille. Bij deze ook dank aan WARP Contemporary Art Platform voor de schitterende locatie en het Vlaams Fonds voor de letteren en/of auteurslezingen voor de financiële steun.

janus raaijmakers

L.s.,
als een van de leden van de leesclub die onlangs bij mevr. K.Hemmerechts een bezoek hebben gebracht wil ik graag kort mijn reactie weergeven. het was ten eerste een uiterst hartelijke ontvangst. de discussie met de schrijfster over het boek "Alles verandert" verliep uiterst boeiend. De toelichting van de schrijfster bij sommige onderdelen van het werk was interessant. Een "eyeopener" voor mij persoonlijk was de toelichting die de schrijfster gaf over de mogelijke betekenis van het werk op langere termijn, alsof het werk een soort profetische betekenis aangaf. Voor mij persoonlijk was dit het hoogtepunt van de avond: een moment waaronder realiseert dat echte literatuur soms een inkijkje in de toekomst kan geven. Een mooie, vruchtbare avond waarvoor dank!

Wim vermeulen

Frank Kloeck

Halleluja ! Paul van Ostaijen lééft!
Peter HH brengt blijde boodschap in Mortselse bib!

Intro
Misschien verkeerde u in de veronderstelling dat Paul van Ostaijen (PvO) al meer dan 89 jaar dood is? Fysiek misschien wel, maar zijn gedichten zijn nog steeds springlevend. Marc groet ’s morgens de dingen, Melopee (Onder de maan schuift de lange rivier … ), Boere-charleston, Huldegedicht aan Singer, Boem Paukeslag, … Evenzovele evocaties die ons doen wegmijmeren bij dat typische universum waarvan PvO de scheppende alleenheerser was…

De dinsdag vóór Pasen is voormalig Antwerps stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen te gast in de Mortselse bib. Onder zijn spitante impuls mogen we getuige zijn van de verrijzenis van die al te jong gestorven dichter die een tijd in Hove woonde en enkele Antwerpse scholen “versleet”.

Van Antwerpen naar Miavoye
Peter (die zijn naam besmuikt tot “HH” afkort) neemt ons mee op een heuse rollercoaster die de “woordentover” van PvO zal doen opglanzen. Naar eigen zeggen een beetje “van de hak op de tak, als een eekhoorntje” voert HH ons mee van Antwerpen, waar het allemaal begon, naar van Ostaijens laatste rustplaats in het Waalse Miavoye-Anthée, waar de dichter – amper 32 – uiteindelijk overleed aan tuberculose.
Samen met drie kompanen (Walloniëkenner Pascal Verbeke, auteur Koen Peeters en tekenaar Koen Broucke) trok Holvoet-Hanssen op bedevaart naar Miavoye. Ze traden er in de voetsporen van hun literair icoon. Bezochten er het hersteloord Le Vallon, ademden er de lucht, sliepen er in het bed, zijn bed… Peter brengt verslag uit van die expeditie.

Leven en werk
Tegelijkertijd neemt de dichter van nu ons mee op reis door het oeuvre van de dichter van toen. Peter schetst beknopt van Ostaijens persoonlijke en literaire evolutie.
Hoe hij, als jonge stadsklerk in Antwerpen in de populaire “danspaleizen” met klinkende namen als Music Hall of Wintergarten plezier en vertier zocht. Hoe hij er cocaïne snoof. Hoe het later met zijn Emmeke klikte én botste… Hoe de poëzie hem “in vervoering” bracht. Hoe zijn rebelse karakter er vorm kreeg en hij als flamingant tegen de schenen van de “heren met de hoge hoeden” schopte.
Na de Eerste Wereldoorlog volgt de ontgoocheling. PvO voelt zich ontmoedigd en uitgeblust. De Wereldbrand zette alles op de helling. Absurditeit troef.

Mystiek
De poëet streeft niet langer naar vervoering. De rebelse wereldverbeteraar is murw. Nu ligt de focus geheel op het mystieke en het muzische van de taal, op de kracht van klanken, op tempo en ritme, op associatie en suggestie.

Tekst en muziek vloeien in elkaar over. Rik Holvoet (broer van) is aanwezig in het publiek. Peter stelt hem voor als een bevlogen tenor! Het publiek zingt enthousiast mee. “Ik zag Cecilia komen/ op een zomernacht/ twee oren om te horen/twee ogen om te zien” …
Onder de titel Polonaise bewerkte van Ostaijen aldus een oude tekst én aloude muziek. Een andere aanwezige – met name muziekkenner Werner Van Krunkelsven – signaleert dat diezelfde melodie weerklinkt in het Israëlisch volkslied. Ook Peter staat versteld …

Slot
Tot slot declameert en zingt Peter een fragment uit Bezette stad. Een brandende fakkel begeleidt de atleet van het woord naar Olympische hoogten. De – aanstekelijke (!) - dichter verdwijnt achter de “coulissen”. Terug neergedaald in het ondermaanse, is de fakkel gedoofd. Maar het vuur van de poëzie blijft eeuwig branden.

Als slaapmutsje sluiten we af met Berceuse nr. 2:
Slaap als een reus
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap

Frank Kloeck
[De performance vond plaats op 11 april 2017 - organisatie Davidsfonds Mortsel]

Joris Denoo

Ostendsche gebakken visjes en een nagelnieuwe schoolbieb met een heel speciaal boekenplafond - een mooie vrijdagvalavond aan het begin van de lente (zon, wind) in lagere school De Dorpslinde Bredene.

Staf Boeckx

Op 1 februari 2017 had onze DF-leeskring (geboortejaar 1984) schrijver Kris Van Steenberge op bezoek om met ons van gedachten te wisselen over zijn debuutroman 'Woesten'. Zo' n leeskring met een auteur is (meestal) een feestdag, maar gisteren was het absoluut een avond om in te kaderen.
Van het eerste woord heeft Kris Van Steenberge de aandacht van zijn publiek, en hij houdt die lezers -zoals in zijn roman-in zijn greep tot het einde. Hij gaat geen vraag uit de weg, en toont dat hij vol is van zijn passie voor verhalen en taal en literatuur. En toen Kris op het einde een fragment bracht uit 'Woesten', bewees hij dat hij ook als acteur veel in zijn mars heeft.

namens DF-leeskring Noorderwijk/Morkhoven, Staf Boeckx

Stephanie Piedfort

Toast Literair 22/01/17 - Davidsfonds Gierle
De lezing van Ish Ait Hamou was in één woord fantastisch. Ish is een boeiend verteller met de nodige humor: écht, innemend, integer, to the point. Wat ik heel knap vind is dat Ish helemaal geen extra media (ppt, prezi... of wat dan ook) nodig heeft om zijn publiek van de eerste tot de laatste minuut betrokken te houden. Hij is er gewoon als een persoon die zijn verhaal vertelt, een boodschap heeft en dit even goed in een lezing als in een boek kan overbrengen. Een auteur/verteller 'pur sang'.

Greet Vandenberk

Kris Van Steenberge vertelde gisterenavond 1/12/2016 enthousiast over zijn schrijverschap en zijn twee boeken. Net als in zijn boeken weet hij ook in zijn lezing de verschillende thema's mooi met elkaar te verweven. Kris weet mooi in te spelen op het publiek en is erg toegankelijk. Een aanrader!

Claire Awouters

Zonta Club Antwerpen,
Vergadering 21 november 2016

In de prachtige locatie van salons Schoeters vertelde Kristien Hemmerechts ons hoe ze haar ‘BK’ (borstkanker) ervaren heeft, hoe ze een gevoel van dankbaarheid heeft voor de gezondheidszorg, hoe de notities haar een spiegel voorlegden, hoe overgevoelig ze reageerde, hoe minder reacties er waren dan ze verwacht had, hoe kwetsbaarder ze geworden was, hoe bang ze was voor het stigma, hoe bang om haar identiteit te verliezen, hoe ze het als haar ‘kleine missie’ zag om op te houden te spreken over het clichématige ‘getroffen in je diepste vrouwelijkheid’, hoe verbondenheid ook met jezelf heel belangrijk is. Ze illustreerde deze invalshoeken met treffende passages uit haar werk Er gebeurde dit, er gebeurde dat. Na het geruisloos beluisteren van haar betoog, antwoordde ze op de vragen door te pleiten voor meer fijngevoeligheid, samen iets te doen, leren aanvaarden, ‘Quality time’ in te schakelen en vooral jezelf blijven!

Luc Vanneste

Herman Leenders & Peter Theunynck, bomen van dichters in het Poëziebos

Het was de week van het bos 2016. Vroeger schreven wij de week van hut bos. En waarom ? Omdat het Lappersfort Poëziebos www.poeziebos.be niet alleen een Boeboeksbos is maar een bos dat gelinkt kan worden aan Pluk van de Petteflet. Tussen 2001 en 2010 kende het Lappersfortbos drie generaties bosbezetters. Net als Pluk krakers. Die met verbeelding & fantasie een stukje natuur probeerden te redden van de ondergang. De dagboeken http://www.poeziebos.be/ArchiefGGF.aspx Lees hier alle dagboeken uit het Lappersfortbos zijn literair erfgoed.

Maar nu : de reden van dit literair verslagje. We hadden 2 dichters op bezoek in Vlaanderens beroemdste bos : de vrije stadsdichter Herman Leenders & de bosdichter ( woordvoerder van de Lappersfort Poets Society ) Peter Theunynck. Lang geleden studeerden beide dichters samen letteren aan de Leuvense Universiteit in Kortrijk. Op 9 oktober ontmoeten ze elkaar terug in het Lappersfort Poëziebos, de moeder der zonevreemde bossen. Zij lazen bosgedichten voor. Waarbij zij het opnamen voor bomen in het landschap & bossen in de stad.

Eerst was er een korte inleiding bij de week van het bos en dan startte de wandeling. Alternerend lazen de dichters elk 2 keer drie gedichten voor met een woordje duiding.

Peter Theunynck las voor uit zijn bundels Naar een nieuw zeeland en De benen van de hemel. Herman Leenders las voor uit zijn bundels Ogentroost , Landlopen en Vervalsingen.

Beide dichters kennen het vrije stadsdichterschap van Brugge. Herman Leenders kreeg de opdracht elf Brugse stadsgedichten te schrijven over schoonheid en troost, vreugde en ergernis, Brugge en de wereld. De stadsdichter 2016 - 2017 wordt geroepen door de muzes Poëziebos in samenwerking met het Poëziebosnetwerk en Boekhandel De Reyghere & Brugse Boekhandel. Zijn voorgangers waren Marcus Cumberlege, Lies van Gasse, Peter Theunynck en Hedwig Speliers ( * ). De gedichten lees je op http://www.poeziebos.be/VrijeStadsdichterBrugge.aspx

Tijdens het wandelen naar verschillende poëzieborden van het Hugo Clauspad
http://www.uitinwestvlaanderen.be/10235/het-hugo-clauspad-voor-poetische... was er de gelegenheid tot een gesprek met de dichters over de kracht van de taal en de waarde van de bossen en de bomen voor de poëzie. We hadden ook het bezoek van de Italiaanse dichteres Patrizia Morotti die in Brugge woont. Haar Italiaans klinkt heel erg zomer & lente in het Poëziebos. Zij vergezelde onze City Poet Marcus Cumberlege. Ook het Engels is in het Lappersfortbos geen ongewone taal.

Het slotgedeelte was bij de spirit of the wood. Het beukmonument waar onze muze in verbeeld is. Het was weer eens een mooie zonnige literaire wandeling. Er werd besloten met nieuws van het bomenfront. In Antwerpen is het Sint-Annabos grotendeels gered. Het slibstort komt in een leeg havendok en niet op het oude erfgoed van boom & natuur. In Brugge worden dertien linden niet gekapt aan het centrale kerkhof van Steenbrugge. Ze kunnen nog vele tientallen jaren blijven ademen en zuurstof geven aan mensen met verdriet. Er werd ook opgeroepen om aanwezig te zijn op de komende Poëzieweek in het Lappersfort en dit op 29 januari 2017 om 14u30. Ook van het literaire front was er nieuws : de eerste oogst van het stadsdichtersschap van Herman wordt op 20 november voorgesteld in de steunende boekhandels en Peter schreef zijn eerste roman : de Slembroucks.

De foto's staan hier http://www.poeziebos.be/Portals/0/Boswanderling09102016.pdf

( * ) archiefjes stadsdichters

http://www.focus-wtv.be/nieuws/herman-leenders-vijfde-vrije-stadsdichter...
http://www.poeziecentrum.be/nieuws/hedwig-speliers-aangesteld-als-offici... http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20130128_00449112 ( Peter )
http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20140202_00959286 ( Lies )
http://www.nieuwsblad.be/cnt/dmf20150125_01492691 ( Marcus )

Danny De Stammeleer

Op zaterdag 08 oktober 2016 was Els Beerten te gast bij De Lezende Paling te Sint-Lievens-Esse. Het werd een zeer boeiende avond met een begeesterend auteur. Publiek was zeer enthousiast. Kortom een klasse auteur.

mvg,
Danny

https://gomarken.wordpress.com/2016/10/09/els-beerten-was-bij-de-lezende...

Dominiek Segaert

Op dinsdag 27 september 2016 kwam jeugdauteur Gerda De Preter tweemaal anderhalf uur getuigen en spreken over haar 'schrijverschap'. Hoe ze de microbe te pakken kreeg in haar kinderjaren, hoe een boek tot stand komt, waar een auteur de ideeën en het 'leven' 'oppikt' en vooral - en dit naar aanleiding van de jaarlijkse Verdraagzaamheidsdag op onze middelbare school - hoe ze het thema pesten en onverdraagzaamheid heeft aangepakt in haar pakkende boek Anna was hier. Gerda kwam levensecht over, sprak boeiend en de leerlingen hingen aan haar lippen. Ook de leerkrachten houden er een bijzonder aangename en boeiende herinnering aan over. Gerda: je was zo écht en dat hebben we allemaal aangevoeld. Misschien tot ooit? Een aanrader voor eenieder die lesgeeft aan het 1ste middelbaar. Dominiek Segaert, leerkracht Sint-Bernardusinstituut, Knokke-Heist

Romain Goesaert

Ingrid Vander Veken heeft ons positief verrast met haar spontane en aangename vertelstijl. Haar lezing over haar boek "Dagboek zestig" was knap opgebouwd waarbij zij ook passages voorlas.
Aanrader.

Goedele De Nys

Op vrijdag 26 mei mocht ik met mijn klas, het 'Leesatelier' van Open School Antwerpen, op de koffie bij Diane Broeckhoven thuis. Zij vertelde hoe ze auteur geworden was, over haar vroegere boeken en haar meest recente 'Wat voorafging'.
Mijn volwassen cursisten - je zou hen net zo goed 'deelnemers van een leesgroep' kunnen noemen, maar het kadert binnen een school - hingen aan de lippen van de auteur. Zij had dan ook heel veel te vertellen.
Dankbaar om zo veel gulheid (in haar huis mogen komen, zo veel verhalen krijgen, lekkere koffie!), verrijkt en ... met veel zin om te lezen verlieten we 's middags haar huis in het mooie begijnhof van Antwerpen.
Bedankt, Diane!

Goedele De Nys
Open School Antwerpen

Pagina's