Beste organisator,

Hoe is het auteursbezoek geweest? Kon u een speld horen vallen? Heeft een illustrator de klas op stelten gezet? Zijn plots alle boeken van die ene schrijver uitgeleend in de bib? Heeft u iets gehoord waar u van opkeek, iets wat u heeft geraakt?

Beste auteur,

Hingen de leerlingen aan uw lippen? Stond u versteld van de vragen uit het publiek? Sloeg uw tekentechniek aan? Werd u goed ontvangen?

In dit gastenboek kan u uw ervaringen en tips delen met andere auteurs, leerkrachten, bibliothecarissen, verenigingen...


Romain Goesaert

Lezing "Welkom aan boord" door Katrien Steyaert.
Zeer aangename vertelster over het leven aan boord van een vliegtuig. de plezante en minder plezante verhalen van het leven in en naast de cockpit.
Zeker een aanrader voor enkele aangename uren.

Els Torfs

Guido Eekhaut vertelt met veel enthousiasme over zijn ervaringen als auteur, journalist, interviewer, ... Hij benadert het schrijverschap vanuit een originele invalshoek, voegt anekdotes toe, kruidt de boekenbabbel met de nodige humor en geeft ook leestips aan de toehoorders. Achteraf krijgen de deelnemers nog ruim de gelegenheid om vragen te stellen.
Een fijne ervaring.

Ann Vandamme

Op woensdag 26 mei kwam Mark Tijsmans voor een publiek van vooral geplaatste kinderen uit een moeilijke thuisomgeving. Hij was er de geknipte persoon voor. De kinderen vinden de auteur sowieso cool en hij heeft zijn liefde voor boeken duidelijk doorgegeven. Nadien waren al onze boeken van Tijsmans uitgeleend. Bovendien slaagde hij er in om die kinderen anderhalf uur lang geboeid te doen luisteren. Je moet het maar doen. Missie geslaagd.

Gerda Verhanneman

Anne Provoost 17/04/2018
Anne Provoost vertelde ons het verhaal van 'De koloniekinderen van de IJzer', dit vanuit het verhaal van haar grootmoeder. Het werd heel boeiend gebracht. Ook waren de mensen vanuit hun achtergrond heel betrokken. Achteraf had de auteur nog gesprekken met verschillende mensen. Zeker een aanrader om het 'vergeten' verhaal van de vele duizenden vooral boerenkinderen die in WOI van thuis werden weggerukt en in 'kolonie' werden opgevangen in Frankrijk. De auteur heeft vooral aandacht voor: Wat deed (en doet) de oorlog met 'kinderen?

Ann Driessen

Woensdag, 21 maart 2018. Bibliotheek van de Vlaamse Vereniging voor Geestelijke Gezondheidszorg, Gent.

De opkomst voor mijn sofagesprek-interview over 'Gevangen geboren' was eerder beperkt: 24 inschrijvingen. Maar het publiek was aandacht en er kwamen heel wat vragen.
De matige opkomst lag wellicht aan 4 zaken:
- De bibliotheek en vereniging vzw VVGG zelf zijn nog te weinig bekend
- Het is een eerste initiatief (week) van VVGG om zijn bibliotheek meer bekend te maken. Dat is nuttig want er zit in die bib heel wat interessant materiaal, zowel voor leken als voor deskundigen, maar ook voor auteurs die op een of ander gebied van de geestelijke gezondheid informatie nodig hebben.
- Het thema van mijn boek is zeer speciaal. 'Gevangen geboren' gaat over het - verschrikkelijke - levensverhaal van een geïnterneerde, die alle vormen van mishandeling in haar kindertijd en jeugd moest ondergaan, en uiteindelijk door haar onhandelbaarheid (agressieve aanvallen en obsessies) geïnterneerd werd. Het is geen vrolijk boek...
- De kennis over en het begrip voor internering is in Vlaanderen beperkt. Met een campagne 'vangevangenisnaar zorg' wil 'Te gek! daar vanaf april iets aan doen. Ik hoop dat dit 'Gevangen geboren', dat ik met en voor deze geïnterneerde heb geschreven, dat ook zal doen. Zij is één van de 3800 geïnterneerden in ons land en zat 8 jaar onterecht in de gevangenis. Ze heeft onlangs een plaats in een gespecialiseerde psychiatrische instelling gekregen. Maar er zitten nog bijna 600 geïnterneerden in een of andere gevangenis...
De lezing is naar mijn gevoel wel prettig verlopen. Die anderhalf uur vloog te snel om! De twee interviewers hadden zich voorbereid, stelden interessante vragen en ik kreeg alle tijd om mijn 'verhaal' (het totstandkomen van dit boek, het schrijfproces, de inhoud, het resultaat van dit boek, enz.
Een ervaring om te herhalen...

Ann Michels

Verslag: Bart Moeyaert door Anouck - leerling woord

Op 28 februari kwam Bart Moeyaert een lezing geven in de Stedelijke Academie voor Kunsten in Maaseik. De leerlingen Woord trotseerden de Siberische koude en kwamen zich warmen aan de poëzie en literaire kunsten van deze welbekende auteur. Het beloofde een zeer geslaagde, interessante namiddag te worden voor al de leerlingen en leerkrachten...en zo gebeurde.

Gezin
Moeyaert begon zijn performance met ons een beeld te schetsen van het gezin waarin hij opgroeide. Hij ging zelfs terug in de tijd van voor zijn ouders elkaar leerden kennen om ons allen een beter beeld te geven over zijn achtergrond. Als jongste van maar liefst zeven kinderen, allemaal jongens, golden er strikte regels. Maar hij leerde er luisteren naar verhalen van zijn oudere broers en kijken naar de wereld om hem heen.

School
Moeyaerts liefde voor taal begon al te groeien van zodra hij leerde lezen en schrijven. Tijdens de pauzes op school bleef hij veel liever binnen om met taal te spelen, dan buiten met een voetbal. Zijn ouders, en dan vooral zijn vader, stond echter niet open voor het idee om beroepsschrijver te worden. Hij beschouwde het als een hobby. Ook moest hij niet rekenen op de steun van zijn broers of klasgenoten, die hem alleen maar uitlachten. Gelukkig voor ons volgde hij toch zijn gevoel en bleef hij verhalen neerpennen.

Het begin
Op twaalfjarige leeftijd begon hij al te schrijven aan zijn eerste boek. Verschillende volgeschreven schriften en jaren later was ‘Duet met valse noten’ geboren. Moeyaert besloot een uitgetypte versie op te sturen naar zijn favoriete uitgeverij Lannoo. Zij weigerden echter om het boek uit te geven. Na de herorganisatie bij uitgeverij Averbode was men daar op zoek naar nieuwe auteurs. Deze keer was het wel raak en zo kon de 19-jarige Moeyaert zijn debuut maken. Sterker nog; hij maakte zijn intrede en kaapte in 1986 direct de prijs voor beste jeugdboek van Vlaanderen weg. Hij besloot verder te schrijven en bracht nog meerdere prijswinnende boeken uit voor alle generaties.

Het vervolg
Moeyaert ging op een aantal titels van zijn werken dieper in. We kregen dan ook op verschillende manieren een boeiende kijk op wat hij nu doet en denkt.

Vragenronde
Hij maakte uitvoerig tijd voor een vragenronde waarin we nog enkele interessante antwoorden optekenden. Zo hebben we o.a. het verhaal achter zijn eerste dichtbundel te horen gekregen. Anderen vroegen zich af hoe ‘Bremen is niet ver’ tot stand was gekomen. Ook kan Bart Moeyaert zich moeilijk vinden in het woord ‘inspiratie’. Hij vindt dat alles inspiratie is en dus iedereen wel eens aan iets denkt. Hij klampt zich vast aan die gedachten en werkt die uit op papier. Een eenvoudige maar interessante denkwijze ...

Twee uur lang hebben we aan Moeyaerts lippen gehangen. De manier waarop hij op het podium zijn verhaal vertelde was zo innemend, vanuit 'de buik' en met veel passie voor taal.
Bedankt meneer Moeyaert voor de hartverwarmende middag op de koudste dag van het jaar. We hebben veel bijgeleerd en de lezing smaakte absoluut naar meer!

Stephanie Piedfort

Toast Literair 21/01/18 - Davidsfonds Gierle
Els Beerten bracht ons een lezing over de ontstaansgeschiedenis van haar boeken en zoomde dan in op haar boek "Allemaal willen we de hemel".
Na vorig jaar Ish Ait Hamou, kregen we opnieuw een rasechte vertelster te horen die het publiek van begin tot einde wist te boeien. Vertellen zonder alle poespas van extra-media (ppt,...), vertellen vanuit de buik - dicht bij je publiek - oog voor reacties... hartverwarmend.
Missie leesbevordering 100% geslaagd. Zeker een aanrader voor andere organisaties.

Lieve Hoet

Elke lezing is anders, maar wat zeker belangrijk is, is de voorbereiding. Het boek laten lezen of beluisteren, er in de klas over spreken en speciaal voor 'Tanne en ik' een stamboom opmaken, de belangrijke plaatsen en de historische figuren aanduiden, dat is een prachtig begin. En als je dan, als auteur, het laatste hoofdstuk met de ontknoping mag vertellen en voorlezen, dan is de brug geslagen tussen auteur en jongeren.
De vragen die de leerlingen dan stelden (niet voorbereid!) toonden aan dat ze helemaal in het verhaal zaten, maar ook verder keken. Deze lezing krijgt zeker een staartje, niet alleen door het bezoek in Brugge, maar ook door de 'goesting' die ontstaan is bij meerdere leerlingen om echt te gaan lezen.

Erwin Claes

Mijn lezingen voor in totaal meer dan 300 leerlingen in Lede waren een ervaring om nooit te vergeten! Met een headset op in een heuse theaterzaal en mijn powerpoint geprojecteerd op een filmscherm dat Kinepolis waardig was, mocht ik vertellen over mijn boeken en het leven van een auteur. De leerlingen waren bijzonder beleefd, geïnteresseerd en respectvol. Ik heb helaas al anders meegemaakt! Ook het ontvangst door de bibliotheekploeg van Lede was voorbeeldig! Ik heb er alvast van genoten en kom heel graag nog eens terug.

Gerda Vandenbouhede

Onder de titel : Poëzie vertalen, peuteren, prutsen, puzzelen of vrijheid blijheid ? gaf vertaalster Katelijne De Vuyst op 6 januari 2018 een lezing voor de Joyce-leesclub in Brugge.

Als inleiding gaf ze enkele citaten die aantoonden hoe verschillend de meningen zijn ivm literair vertaalwerk : vooral tegenstrijdig wat de moeilijkheidsgraad betreft, maar ook verhelderend voor lezers die toch allemaal dank zij professionele vertalers de hele wereldliteratuur leren kennen.
Er werd dieper ingegaan op de soorten teksten en de specifiek vereisten ervan bij het vertalen bv. genre, stijl van de brontaal en idiomatische kenmerken van de doeltaal.
Ervaren lezers stellen zich vaak de vraag of bij een vertaling de kwaliteiten van het origineel niet sowieso (gedeeltelijk) verloren gaan.
Dat hangt vooral af van de belezenheid, de kennis van het werk van de vertaalde auteur, de eruditie, de creativiteit en zeker de taalvaardigheid van de vertaler.
Niet onbelangrijk is het vertalerscollectief waar vertalers met collega's de moeilijkheden van het vak bespreken en meerdere versies kunnen vergelijken.

Zowel voor- als tegenstanders van de vertaalbaarheid inz. van poëzie werden ruim geciteerd met hun argumenten, maar we blijven bij ons besluit dat het beroep van literair vertaler ondergewaardeerd wordt,
en ook onder-gehonoreerd, terwijl een vertaler toch over grote intellectuele , creatieve en professionele capaciteiten moet beschikken om een literair werk ( niet zelden kunstwerken van een hoge moeilijkheidsgraad) zo te vertalen (of te hertalen) dat de literaire waarde ervan niet verloren gaat in de doeltaal, alsof het complexe vertaalwerk bijna onzichtbaar wordt. Maar door de vertalingsact krijgt het oorspronkelijke werk wel een meervoudig bestaan.

Tenslotte becommentarieerde de vertaalster een aantal vb van door haarzelf vertaalde gedichten m.b.t. de moeilijkheidsgraad, de keuzes, de vrijheden en vooral het respect voor de auteur.

De Joyce-leesclub kreeg van Katelijne De Vuyst een bijzonder uitvoerig inzicht in de "interne keuken" van de literaire vertaling, een aanrader voor elke leesclub en elke echte lezer(es), die zoals wij, soms "vallen" over de vertaling van een literair werk omdat het als "stroef" wordt ervaren of afwijkt van ons "eigen" taalgevoel. Weet dat goede vertalers heel belangrijke tussenpersonen zijn voor onze leesvreugde !

Gerda Vandenbouhede - Brugge

Désiré Van Gossum

Voordracht over NICOLAES CLEYNAERTS
door JORIS TULKENS

21 november 2017 voor PROBUS DIEST

Voorstelling van de spreker

De Diestenaar Nicolaes Cleynaerts was beroemd in de 16e eeuw. Vandaag is er nog een straat in Diest die luistert naar zijn naam en waakt zijn standbeeld over de Diestse Grote Markt. Op het Latijnse onderschrift lezen we dat hij buitengewoon onderlegd was in het Grieks, Latijn, Hebreeuws en Arabisch.
Maar wie is die Nicolaes Cleynaerts in feite en hoe “buitengewoon” is hij dan wel ?

Om daar een antwoord op te krijgen hebben we veel te danken aan kenner en auteur Joris Tulkens die in zijn boek
“ In de ban van Mohammed “ een raak profiel schetst van deze Diestse humanist.

Schrijver van historische romans Joris Tulkens werd geboren in Diest. Hij studeerde filosofie en klassieke filologie aan de KUL. Volbracht zijn loopbaan als leraar in de Grieks-Latijnse Humaniora van het Instituut Voorzienigheid in Diest. Zijn eerste verhalenbundel ‘ De macht van het getal’ (1988) werd genomineerd voor de Vlaamse Debuutprijs. Hij beschrijft het ontluiken van het humanisme in onze gewesten via zijn vele historische romans. Verder legt de auteur zich ook toe op kortverhalen, autobiografisch proza en fictie. In september 2017 verscheen zijn nieuwste werk “Wentelsteen” waarin hij de ontstaansgeschiedenis van het Leuvense Trilingue Collegium schetst.
Joris Tulkens gaat nu voor ons dieper in op het bewogen leven van de Diestenaar Nicolaes Cleynaerts

De voordracht door Joris Tulkens

Joris zou het hebben, zoals voorzien, over de Diestse humanist Nicolaes Cleynaerts. Maar zie, blijkbaar vertrouwde Nicolaes iets te weinig wat de spreker over hem ging vertellen want zowaar ineens verscheen hijzelf in levende lijve voor ons gezelschap. Gevlucht uit zijn bronzen carcan op de Grote Markt.
Cleynaerts vertelde ons dat hij in op 5 december 1493 werd geboren in de Schaffensestraat als zoon van een leerlooiersfamilie. Als goede leerling hoopte zijn familie, na de nodige studie, op een benoeming als pastoor op het Begijnhof.

Na zijn studies voor magister artibus aan” De Valk” te Leuven, begon hij zijn theologische studies. Steunende op zijn kennis van het Latijn, Grieks en Hebreeuws bestudeerde hij als humanist de evangelieteksten in hun oudste vormen. Ondertussen trachtte hij het Arabisch te ontcijferen en publiceerde een Griekse grammatica die furore zou maken.

In een periode waar hij een beetje op de dool was, ontmoette hij in Leuven Hernando Colon, de zoon van Christoffel Colombus, die hem meenam naar Salamanca. Vandaar vertrok hij voor een leeropdracht naar het Portugese hof in Evora. Met steeds in het achterhoofd zijn kennis van het Arabisch te verbeteren. Later keerde hij terug naar Spanje waar hij in Almeria een Moorse slaaf-geleerde ontmoette die hem wegwijs maakte in de Arabische taal en de koran.

Via Granada en de Straat van Gibraltar stak hij over naar Fez in Marocco, zijn eindbestemming. Zijn grote wens was namelijk de Islam en het Christendom met mekaar te verzoenen. Als hij eerst van de sultan de toelating kreeg om Arabische teksten te raadplegen werd even later, ten gevolge van duistere machten, een fatwa tegen hem uitgesproken . IJlings verliet hij Fez om berooid in Spanje aan te komen. Uiteindelijk zal hij in Granada sterven in 1542 en begraven worden in het mooiste van alle Moorse paleizen , het Alambra.
Zijn Arabische droom kon hij niet realiseren en hij werd ook geen pastoor van het Begijnhof. Diest eerde hem wel met een straat en een standbeeld.

Vragen
Na het hoofdgerecht modereerde Jeffrey de vragenronde:

Calixte Nijs: Is er nog een graf van Cleynaerts te vinden in het Alambra?
Het graf is verdwenen ten gevolge van een aardbeving in de jaren ’20. Er is wel een beschrijving van het graf die dateert van 1902.

Urbain Wellens: Kan Cleynaerts beschouwd worden als een verzoener tussen het Christendom en de Islam?
Historisch gezien kan het Christendom gezien worden als een afsplitsing van het Jodendom en de Islam op haar beurt als een afsplitsing van het Christendom. In die zin trachtte Cleynaerts, een beetje naïef, de Islam terug te brengen naar het Christendom.

Albert De Pelsmaeker: Op zijn standbeeld staat “ Door het woord en niet door het zwaard”. Waarom?
In een periode waar een goede moslim een dode moslim was, trachtte Cleynaerts te overtuigen met het woord. Een benadering die helemaal niet paste in het toenmalige tijdsbeeld.

Eddy Clement: Moeten we Cleynaerts plaatsen in het kamp van de Lutheranen of in het kamp van Rome?
Cleynaerts was een literaire humanist maar bleef trouw aan Rome. Ondanks de pogingen van Erasmus stapten toch een aantal humanisten over naar het Protestantisme.

Jeffrey Spockeels: Zijn er nog afstammelingen van Cleynaerts in Diest?
Zijn oorspronkelijke naam was Beken, een veel voorkomende naam. Vandaar dat een stamboom reconstrueren moeilijk is.

In de ogen van Julius De Nys is Cleynaerts een voorbeeld van verdraagzaamheid en verzoening in een periode van een genadeloze inquisitie.

Calixte Nijs merkt nog op dat er zich een beeld van Cleynaerts bevindt in een van de nissen van het Leuvense stadhuis.

Voorzitter Leo Drijkoningen bedankt hierna de spreker voor zijn schitterend betoog.

Jos Vanachter

In Europese velden
Op donderdag 19 oktober was de schalkse Europareiziger en historicus Korneel De Rynck te gast bij Davidsfonds Puurs, in samenwerking met de Bibliotheek. Hij stelde meteen zijn boeken voor, die allemaal met oorlog te maken hebben: ‘De tuin van Tito’, ‘IJzeren oogst’, ‘In Europese velden’ en het kinderboek ‘Waarom een bos geen ramen heeft’.
De avond werd een boeiende reis naar getuigen van de Grote Oorlog in gebouwen, beelden, monumenten, landschappen. De reis begon in Frankrijk met de slag aan de Somme, waarbij de geschiedenis van het hangende Mariabeeld van de kerk in Albert verteld werd. Ook de Ulster Tower en de 21 m diepe krater van Lochnagar kwamen in beeld.
Ook aan de Marne werd slag geleverd met ruïnes van kerken als getuigen en het beeld van de vrouw met een schild. Nabij Verdun vindt men nog de ruïnes van Orne, waar een crypte bewaard wordt door de burgemeester van het ‘village détruit’ met 9 inwoners.
In Italië vinden we de Piaverivier nabij de merkwaardige Passo San Boldo, waar de Oostenrijkers een steile en snelle weg door de bergen aanlegden. Er is ook een ossuarium met skeletten. Ook in Vittorio Veneto vond een beslissende slag plaats tussen het Italiaanse en Oostenrijks-Hongaarse leger.
In Slovenië vindt men in het bergachtige Kobarid nog een bunker, een ossuarium en een houten Russische kapel. Verder naar Griekenland dan, waar op het eiland Korfu de tragedie van de Servische koning zich voltrok. Hij vluchtte met zijn leger door de bergen van Albanië voor de troepen van Oostenrijk, Duitsland en Bulgarije. Zij werden naar het Griekse eiland verscheept. Nabij Kerkira werd de zee het blauwe graf voor heel wat Serviërs.
In Turkije vinden we Galippoli, waar de Dardanellenveldtocht zich voltrok. De ANZACS (Australian en New Zealand Army Corps) vochten er tevergeefs tegen de latere Atatürk. Elk jaar op 25 april wordt er nog een plechtigheid gehouden.
In Polen vinden we Olsztyn, het vroeger Allenstein, waar Paul von Hindenburg een reusachtig monument liet oprichten, dat later door Hitler en Göring overgenomen werd. In de Tweede Wereldoorlog werd het uiteindelijk vernield en afgebroken.
In Wit-Rusland ten slotte vinden we de bajonetobelisk van 100 meter hoog. De vrede van Brest-Litovsk wordt gesymboliseerd in het granieten beeld van de eeuwige Russische soldaat (34 m hoog en 50 m breed).
De jonge historicus deed in 2 jaar tijd elf landen aan op zoek naar de huidige sporen achter de vele veldslagen. Met aantrekkelijk beeldmateriaal wist hij de ruim 30 geïnteresseerde toehoorders te boeien.
Jos Vanachter

Luc Vanneste

Mensen hebben bossen & vrede nodig

Onder dit motto werd de vierde editie van het Hugo Clauspad ingewandeld bij het Brugse Lappersfort Poëziebos. Een veertigtal aanwezigen genoten onder de stralende oktoberzon van 21 bosgedichten. Toegankelijke poëzie van Dichteres des Vaderlands Laurence Vielle, Joris Denoo, Marc Tritsmans, Hilde Keteleer, Marcus Cumberlege, Peter Holvoet-Hanssen, Lies Van Gasse, Alain Delmotte, Paul Demets, Sylvie Marie, Peter Theunynck, Hedwig Speliers, Staf de Wilde, de vrije Brugse stadsdichter Herman Leenders & Ludo Enckels, auteur van Vlaamse Filmpje slapen in de armen van een boom. De laatste zondag van de week van het bos was een topper in Brugge met een rustpunt op deze stilteplek waar de muzes fluisteren. Even op adem komen, zodat morgen weer onvermoeibaar mee geijverd kan worden voor meer dierbaarheid voor bomen & bossen.

http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/samenleving/poetische-afsluite...

Op http://www.poeziebos.be/ArchiefGGF/Toespraken20012017.aspx werd archief geopend met het beruchte verhaal van de moeder der zonevreemde bedreigde bossen. Het was precies 15 jaar geleden dat Vlaanderen beroemdste bos in Brugge 2002 ontruimd werd door politietroepen uit Brussel. De hoop werd uitgesproken dat bosminister Joke Schauvliege onder de Vlaamse vleugels van minister-president Bourgeois werk kan maken van een goede Vlaamse boskaart 2.0. Want mensen hebben vrede in de bossen nodig. Hier vind je openingstoespraak van Peter Theunynck, woordvoerder van de bosdichters, de Lappersfort Poets Society http://petertheunynck.be/2017/10/14/twee-vernieuwde-poezieroutes/

Je bent van zonsopgang tot zonsondergang welkom om de poëzie te proeven. Hoofdingang via ANB-bord hoek Ten Briele/Vaartdijkstraat www.natuurenbos.be/lappersfortbos Je vindt er 21 gedichten over liefde voor mens, natuur en bos. Zuurstof voor mensen & het leven. Deze poëzieroute staat onder de hoge bescherming van de dichters en dichteressen van de Lappersfort Poets Society. Dit bos is ook een boeboeksbos onder de bescherming van Marc de Bel. In een gewaardeerd beheer door ANB-boswachter Rik.

Au petit bois de Lappersfort

Je quitte Bruges et Lappersfort
un peu plus morte car chaque jour
nous mène pas à pas vers la
grande porte je l’ai sentie
saisir ma gorge
(c’est triste un soir
à Bruges seule
entre les porches
et les canaux
qui s’effilochent)
si tu arrives il est trop tard
je suis partie
si je reviens dis-moi que toi
tu seras-là pour me cueillir
ô mon amour
au petit bois de Lappersfort
j’y ai laissé ma pâle écorce
chanson pendue à l’arbre vert
qui pour toujours refleurira
les bons vivants auront rendu
leur poids de vie
et toi, Poëziebos
tu groeieras
à l’infini
sur les usines
les autoroutes
la terre entière
sera verte
j’aurai quitté
un peu plus forte
Bruges la morte
Guido Gezelle
et ses oiseaux
mais sur l’écorce
du Lappersfort
âmusemoi
humusemoi
là pour toujours j’y suis encore

Laurence Vielle

http://www.dichterdesvaderlands.be/de-ronde-van-belgie-het-reisverslag/

Poëtische afsluiter voor Week van het Bos in Brugge
Met een wandeling door het Brugse Poëziebos sloot dichterskring Lappersfort Poets Society zondagmiddag de Week van het Bos af.

http://kw.knack.be/west-vlaanderen/nieuws/samenleving/poetische-afsluite...

Zonsopgang tot zonsondergang www.natuurenbos.be/lappersfortbos
www.poeziebos.be https://www.uitinvlaanderen.be/agenda/e/het-hugo-clauspad-voor-poetische... U kan dagelijks wandelen op rust- en stilteplek waar muzes wonen en U ademruimte schenken

Tom D'hauwer

Donderdag 24 augustus gaf Steven De Foer bij Filmmagie Sint-Niklaas een lezing over zijn boek Hollywood Boulevard. We luisterden naar een gepassioneerde Steven De Foer. Hij nam ons mee op een zeer boeiende tijdreis door Hollywood. Niet alleen de glamour kwam aan bod, maar ook de tragische keerzijde van de medaille. Bij deze ook dank aan WARP Contemporary Art Platform voor de schitterende locatie en het Vlaams Fonds voor de letteren en/of auteurslezingen voor de financiële steun.

janus raaijmakers

L.s.,
als een van de leden van de leesclub die onlangs bij mevr. K.Hemmerechts een bezoek hebben gebracht wil ik graag kort mijn reactie weergeven. het was ten eerste een uiterst hartelijke ontvangst. de discussie met de schrijfster over het boek "Alles verandert" verliep uiterst boeiend. De toelichting van de schrijfster bij sommige onderdelen van het werk was interessant. Een "eyeopener" voor mij persoonlijk was de toelichting die de schrijfster gaf over de mogelijke betekenis van het werk op langere termijn, alsof het werk een soort profetische betekenis aangaf. Voor mij persoonlijk was dit het hoogtepunt van de avond: een moment waaronder realiseert dat echte literatuur soms een inkijkje in de toekomst kan geven. Een mooie, vruchtbare avond waarvoor dank!

Wim vermeulen

Frank Kloeck

Halleluja ! Paul van Ostaijen lééft!
Peter HH brengt blijde boodschap in Mortselse bib!

Intro
Misschien verkeerde u in de veronderstelling dat Paul van Ostaijen (PvO) al meer dan 89 jaar dood is? Fysiek misschien wel, maar zijn gedichten zijn nog steeds springlevend. Marc groet ’s morgens de dingen, Melopee (Onder de maan schuift de lange rivier … ), Boere-charleston, Huldegedicht aan Singer, Boem Paukeslag, … Evenzovele evocaties die ons doen wegmijmeren bij dat typische universum waarvan PvO de scheppende alleenheerser was…

De dinsdag vóór Pasen is voormalig Antwerps stadsdichter Peter Holvoet-Hanssen te gast in de Mortselse bib. Onder zijn spitante impuls mogen we getuige zijn van de verrijzenis van die al te jong gestorven dichter die een tijd in Hove woonde en enkele Antwerpse scholen “versleet”.

Van Antwerpen naar Miavoye
Peter (die zijn naam besmuikt tot “HH” afkort) neemt ons mee op een heuse rollercoaster die de “woordentover” van PvO zal doen opglanzen. Naar eigen zeggen een beetje “van de hak op de tak, als een eekhoorntje” voert HH ons mee van Antwerpen, waar het allemaal begon, naar van Ostaijens laatste rustplaats in het Waalse Miavoye-Anthée, waar de dichter – amper 32 – uiteindelijk overleed aan tuberculose.
Samen met drie kompanen (Walloniëkenner Pascal Verbeke, auteur Koen Peeters en tekenaar Koen Broucke) trok Holvoet-Hanssen op bedevaart naar Miavoye. Ze traden er in de voetsporen van hun literair icoon. Bezochten er het hersteloord Le Vallon, ademden er de lucht, sliepen er in het bed, zijn bed… Peter brengt verslag uit van die expeditie.

Leven en werk
Tegelijkertijd neemt de dichter van nu ons mee op reis door het oeuvre van de dichter van toen. Peter schetst beknopt van Ostaijens persoonlijke en literaire evolutie.
Hoe hij, als jonge stadsklerk in Antwerpen in de populaire “danspaleizen” met klinkende namen als Music Hall of Wintergarten plezier en vertier zocht. Hoe hij er cocaïne snoof. Hoe het later met zijn Emmeke klikte én botste… Hoe de poëzie hem “in vervoering” bracht. Hoe zijn rebelse karakter er vorm kreeg en hij als flamingant tegen de schenen van de “heren met de hoge hoeden” schopte.
Na de Eerste Wereldoorlog volgt de ontgoocheling. PvO voelt zich ontmoedigd en uitgeblust. De Wereldbrand zette alles op de helling. Absurditeit troef.

Mystiek
De poëet streeft niet langer naar vervoering. De rebelse wereldverbeteraar is murw. Nu ligt de focus geheel op het mystieke en het muzische van de taal, op de kracht van klanken, op tempo en ritme, op associatie en suggestie.

Tekst en muziek vloeien in elkaar over. Rik Holvoet (broer van) is aanwezig in het publiek. Peter stelt hem voor als een bevlogen tenor! Het publiek zingt enthousiast mee. “Ik zag Cecilia komen/ op een zomernacht/ twee oren om te horen/twee ogen om te zien” …
Onder de titel Polonaise bewerkte van Ostaijen aldus een oude tekst én aloude muziek. Een andere aanwezige – met name muziekkenner Werner Van Krunkelsven – signaleert dat diezelfde melodie weerklinkt in het Israëlisch volkslied. Ook Peter staat versteld …

Slot
Tot slot declameert en zingt Peter een fragment uit Bezette stad. Een brandende fakkel begeleidt de atleet van het woord naar Olympische hoogten. De – aanstekelijke (!) - dichter verdwijnt achter de “coulissen”. Terug neergedaald in het ondermaanse, is de fakkel gedoofd. Maar het vuur van de poëzie blijft eeuwig branden.

Als slaapmutsje sluiten we af met Berceuse nr. 2:
Slaap als een reus
slaap als een roos
slaap als een reus van een roos
reuzeke
rozeke
zoetekoeksdozeke
doe de deur dicht van de doos
Ik slaap

Frank Kloeck
[De performance vond plaats op 11 april 2017 - organisatie Davidsfonds Mortsel]

Joris Denoo

Ostendsche gebakken visjes en een nagelnieuwe schoolbieb met een heel speciaal boekenplafond - een mooie vrijdagvalavond aan het begin van de lente (zon, wind) in lagere school De Dorpslinde Bredene.

Staf Boeckx

Op 1 februari 2017 had onze DF-leeskring (geboortejaar 1984) schrijver Kris Van Steenberge op bezoek om met ons van gedachten te wisselen over zijn debuutroman 'Woesten'. Zo' n leeskring met een auteur is (meestal) een feestdag, maar gisteren was het absoluut een avond om in te kaderen.
Van het eerste woord heeft Kris Van Steenberge de aandacht van zijn publiek, en hij houdt die lezers -zoals in zijn roman-in zijn greep tot het einde. Hij gaat geen vraag uit de weg, en toont dat hij vol is van zijn passie voor verhalen en taal en literatuur. En toen Kris op het einde een fragment bracht uit 'Woesten', bewees hij dat hij ook als acteur veel in zijn mars heeft.

namens DF-leeskring Noorderwijk/Morkhoven, Staf Boeckx

Stephanie Piedfort

Toast Literair 22/01/17 - Davidsfonds Gierle
De lezing van Ish Ait Hamou was in één woord fantastisch. Ish is een boeiend verteller met de nodige humor: écht, innemend, integer, to the point. Wat ik heel knap vind is dat Ish helemaal geen extra media (ppt, prezi... of wat dan ook) nodig heeft om zijn publiek van de eerste tot de laatste minuut betrokken te houden. Hij is er gewoon als een persoon die zijn verhaal vertelt, een boodschap heeft en dit even goed in een lezing als in een boek kan overbrengen. Een auteur/verteller 'pur sang'.

Greet Vandenberk

Kris Van Steenberge vertelde gisterenavond 1/12/2016 enthousiast over zijn schrijverschap en zijn twee boeken. Net als in zijn boeken weet hij ook in zijn lezing de verschillende thema's mooi met elkaar te verweven. Kris weet mooi in te spelen op het publiek en is erg toegankelijk. Een aanrader!

Pagina's