Jonathan Sonnst
Over de auteur
  • Auteur voor volwassenen
  • Auteur
Contactgegevens
Jonathan Sonnst
+32 9 378 41 22
- misdaadauteur
- winnaar Hercule Poirot Prijs
- diverse malen genomineerd voor Diamanten Kogel

Mijn jaargenoten in de lagere school van Eeklo, lichting 1976, wilden onveranderlijk piloot worden, of brandweerman – het liefst nog allebei. Ik daarentegen, verkondigde trots dat ik later, als ik groot was, een speelgoedontwerper zou zijn. Dan zou ik me nooit hoeven te vervelen… Intergalactische detective / huurmoordenaar / ninja was een goede tweede. Dat idee was ontsproten na het consumeren van een eindeloze voorraad spannende jongenspulp. Al spoedig schakelde ik van passief naar actief over en krabbelde hele schriftjes vol met de belevenissen van mijn zelfbedachte held Olav Brons. Een intergalactische detective / huurmoordenaar / ninja, natuurlijk.
Vervolgens gooiden ze me in de Darwiniaanse vijver van het middelbaar. Het toen nog niet-gemengde college waar ik schoolliep hield er een Nietzschiaanse pedagogie op na: wat je niet dood maakt, maakt je sterker. Daar ik een minkukel in wiskunde en bij uitbreiding zowat elke exacte wetenschap was, en eveneens beladen met het soort achternaam waar je belegen grappen van bakt, beleefde ik er tal van bijna-dood-ervaringen. Buitensporige trauma’s liep ik er niet op, wel een acute vorm van sarcasme.
Lezen bleef ik inmiddels, in overtreffende trap. Alistair MacLean, Jack Higgins, Ludlum… ik verslond ze tot ik er ezelsoren van kreeg.
De lessen Duits en de Rome-reis, beiden in het vijfde jaar, verdienen bijzondere vermelding. Beiden waren immers de verloskundigen van mijn alter ego Jonathan Sonnst.
Wij moesten van die knullige dialoogjes instuderen, ‘im Kaufhaus’ bijvoorbeeld. Er was een immer mannelijke klant en een steevast vrouwelijke verkoopster. (Ja, aan seksisme werd toen nog volop gedaan.) Om ondoorgrondelijke redenen moest ik altijd de winkeltrut voor mijn rekening nemen. Als je er niet dood van etc. Dan verkocht ik ‘Zwiebeln’ en ‘Kartoffeln’ en vooral veel van ‘das Meerrettich’, waardoor ik jarenlang verkeerdelijk meende dat Duitsers massaal mierikswortel consumeerden. Mijn (bijna) laatste zinnetje luidde onveranderlijk ‘Sonnst noch etwas?’ De klankkleur van dat eerste woord fascineerde me zeer.
Naar Rome, dat betekende een ellenlange busreis… en ik zat zonder boek. Ik legde een dagboek aan , maar liet gaandeweg mijn gedachten de vrije loop. Na tien dagen had ik de opzet van een thriller. Held van dienst: Jonathan Sonnst. (Je moet eerst veel slechte boeken lezen alvorens je zelf een goed verhaal kan schrijven. Dit was het nog niet.)
Wat na het middelbaar? Hoofdbrekers koesterde ik niet. Het zou geschiedenis worden, in Leuven. Ik bleef er manuscripten klaarstomen, geen van allen erg beloftevol – op eentje na, waar ik bleef aan sleutelen.
Tegen de tijd dat ik de alma mater gedag zwaaide, gloorde het onderwijs reeds aan de kimme. ‘Born to teach’ transformeerde spoedig naar ‘paid to preach’ toen ik uit die enkele lesopdracht godsdienst aannam. Katholieken, leerde ik, zijn zoals de Cosa Nostra: eenmaal je er in zit, is het ad vitam.
Sindsdien is het erg snel gegaan. Ik kreeg mijn kindje – achtereenvolgens als ‘Dies Irae’, ‘De Johannesbroodboom’ en uiteindelijk ‘Deadline’ gedoopt – geparkeerd bij Van Halewyck. Kort daarop volgde de overstap naar Manteau en het ‘annus mirabilis’ 2003, waarin ik de Hercule Poirot voor de beste Vlaamse misdaadroman pakte.
Nee, intergalactische detective / huurmoordenaar /ninja ben ik nooit geworden, wel the next best thing.
  • Syrië zien en sterven (Witsand Uitgevers, 2016) - Proza
  • Dode honden bijten niet (Witsand, 2014) - Proza
  • Heden rood morgen dood (Witsand, 2013) - Proza
  • Comeback (WPG, 2011) - Proza
  • Mevrouw de dictator (Manteau, 2009) - Proza
  • Waterspuwer (Manteau, 2007) - Proza
  • Exit (Manteau, 2005) - Proza
  • Pijnhandel (Manteau, 2004) - Proza
  • Razborka (Manteau, 2003) - Proza
  • Locombia’, kortverhaal voor de bundel ‘De beste misdaadverhalen van Vlaanderen (Manteau, 2002) - Proza
  • Dansende Asse (Van Halewyck, 2001) - Proza
  • Deadline (Van Halewyck, 2000) - Proza

Doelgroep & inhoudelijke aanpak

Leeftijd:

  • 15 - 18 jaar
  • 18+
  • 55+

Nadere omschrijving doelgroep:

  • Bibliotheken
  • Leesclubs
  • Scholen
  • Sociaal-culturele verenigingen

Opmerkingen:

Inhoudelijke aanpak lezingen:

Ik ben een rasechte verteller die met veel humor en tal van voorbeelden een publiek weet te boeien.
Thema's
-wie ik ben
-oorsprong van mijn werk en pseudoniem
-schrijfmethode
-hoe komt een boek tot stand?
-hoe een uitgever vinden?
-interne keuken uitgeverij en Boekenbeurs
-Vlaamse misdaad: contradictio in terminis?
-seks & geweld: functioneel of sensationeel?
-spanning & humor: water en vuur?

Thema's en trefwoorden

Thema's

Spanning, Misdaad & Thrillers, Taal & Literatuur

Trefwoorden

Misdaad, Spanning, Thriller, Actie, Detective

Opmerkingen

Praktische aanpak lezingen

Methodes

Expositie, Interview, Voorlezen, Vragenronde

Materiaal

Eigen werk, Beamer, Bord, Laptop

Praktische aanpak

In overleg met de organisator

Duur

anderhalf uur (eventuele vragenronde niet inbegrepen)

Voorkeurdagen

Samenwerking

Soms

Tarief

Prijs 1e lezing/dag:150,00 euro
Prijs 2e en 3e lezing/dag:150,00 euro
Extra bijdrage voor grote groepen:0,00 euro
Extra bijdrage voor lezingen op maat en bijzondere opdrachten:50,00 euro
Opmerking